ΑΟΡΙΣΤΟΣ Β’
ΙΔΙΟΜΟΡΦΙΕΣ
ΚΑΙ ΑΝΩΜΑΛΑ ΣΗΜΕΙΑ
ΑΟΡ.Β’
ΤΟΥ ΈΧΩ
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ
ΦΩΝΗ
ΟΡΙΣΤ.
|
ΥΠΟΤ.
|
ΕΥΚΤ.
|
ΠΡΟΣΤ.
|
ΑΠΑΡ.
|
ΜΤΧ.
|
|||||
έσχον
|
σχω
|
σχοίην
|
σχειν
|
σχών
|
||||||
έσχες
|
σχης
|
σχοίης
|
σχές
|
σχουσα
|
||||||
έσχε
|
σχη
|
σχοίη
|
σχέτω
|
σχόν
|
||||||
έσχομεν
|
σχωμεν
|
σχοίημενν
|
||||||||
έσχετε
|
σχητε
|
σχοίητε
|
σχέτε
|
|||||||
έσχον
|
σχωσιν
|
σχοίησαν
|
σχόντων
|
|||||||
ΜΕΣΗ ΦΩΝΗ
ΟΡΙΣΤ.
|
ΥΠΟΤ.
|
ΕΥΚΤ.
|
ΠΡΟΣΤ.
|
ΑΠΑΡ.
|
ΜΤΧ.
|
εσχόμην
|
σχωμαι
|
σχοίμην
|
σχέσθαι
|
σχόμενος
|
|
έσχου
|
σχη
|
σχοιο
|
σχου
|
σχομένη
|
|
έσχετο
|
σχηται
|
σχοιτο
|
σχέσθω
|
σχόμενον
|
|
εσχόμεθα
|
σχώμεθα
|
σχοίμεθα
|
|||
έσχεσθε
|
σχησθε
|
σχοισθε
|
σχέσθε
|
||
έσχοντο
|
σχωνται
|
σχοιντο
|
σχέσθων
|
Ο σύνθετος
αόρ.β’ του έχω ανεβάζει τον τόνο σε όλες τις εγκλίσεις,εφόσον το επιτρέπει η
λήγουσα: παράσχω,παράσχοιμι,παράσχες,παράσχωμαι,παρασχοίμην, εκτός από την
προστ.β’ενικό μέσης φωνής,όπου ο τόνος
ανεβαίνει μόνο όταν η προστ.είναι σύνθετη με
δισύλλαβη πρόθεση,π.χ.παράσχου αλλά προσχου.
ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΗΝ
ΕΥΚΤΙΚΗ ΕΝ.ΦΩΝΗΣ:
Στο απλό έχω
η ευκτ.σχηματίζεται ιδιόμορφα:σχοίην κλπ.ενώ στα σύνθετα σχηματίζεται με την
ομαλή κατάληξη –σχοιμι,π.χ.παράσχοιμι,παράσχοις,παράσχοι κλπ. (βλ.πάνω την κλίση του απλού έχω στον πίνακα)
Ιδιομορφία
στον τονισμό έχει και ο αόρ.β’του επεμβαίνω στην υποτ. μόνο,δηλ.κάνει
επέμβω,επέμβης κλπ.και ο αόρ.β’του εφέπομαι:εφεσπόμην που ανεβάζει τον τόνο σε
όλες τις εγκλίσεις:επίσπωμαι,επίσπη,επίσπηται
κλπ.στην υποτ.και επίσπου,επισπέσθω κλπ. στην προστακτική.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΗ
ΝΕΚΤΑΡΙΑ
